روزانه‌های علیها

اینجا تنهاتر، بی‌پرواتر و شخصی‌تر هستم…

کاش

کاش کودکی بودم که همه ی دغدغه اش، نقاشی روی دیوار بود…

4 دیدگاه نوشته شده است!

  1. سولماز(جایی شبیه قلب من) در 09/08/06 گفت:

    همیشه حسرت گذشته رو می خوریم ما آدمها و روزای رفته رو….

  2. علی در 09/08/06 گفت:

    این جمله ای که سولماز گفت واقعا در عمق روح من نفوذ کرد :))))

  3. آرمان در 09/08/08 گفت:

    آخیییییییی…

  4. یک فراهانی در 09/08/23 گفت:

    به نام خدا
    کاش

دیدگاه خود را ارسال کنید